The Beginning, Cluster Fuck en Fien als duurzaamste student

Van een tekening van een inktvis die gefotografeerd lijkt tot een ‘hangmat’ met een wit wezen vol gaten. Allemaal werkstukken van afstudeerders van Kunstacademie Maastricht en van Architectuur Academie Maastricht. Wat je ziet, grijpt je aandacht en slingert je alle kanten op. Deze achtbaan is de graduation show ‘The Beginning 2026’! 

Je kijkt je ogen uit. Geen wonder dat 4 studenten in totaal 5 prijzen wonnen. Op 3 juli werden de afstudeerders Emma Penders en Jeen Ventje van Autonome Beeldende Kunst (ABK)in het zonnetje gezet. En ook Lara Milou Pollen (Vormgeving | Visuele Communicatie) viel in de prijzen. Eerder dit jaar won tweedejaarsstudent Fien van der Vleugel (ABK) al het Groene Goud, de duurzaamheidsprijs van Zuyd.  

Stempel op de kunstwereld

Emma won de Henriëtte Hustinx Prijs 2026 én de Gilbert de Bontridder Prijs met haar grote, meeslepende ruimtelijke installatie. “Haar werk is duidelijk met de ruimte meegegroeid en niet in een paar dagen in elkaar te zetten”, vond de jury. “En Emma heeft de potentie om direct een stempel te drukken op de professionele kunstwereld in Zuid-Limburg en daarbuiten.” 

Uitzonderlijk verhalend talent

Lara Milou Pollen won de Angela de Vrede Prijs 2026. Dit is een aanmoediging voor startende illustratoren van de Stichting Angela de Vrede. De jury vindt dat ze een uitzonderlijk narratief talent is. Dat komt door de “unieke manier waarop zij complexe maatschappelijke en persoonlijke verhalen vertaalt naar toegankelijke en diepzinnige beeldtaal”. Ze maakte bijvoorbeeld gelaagde animaties over autisme en surrealistische schilderijen. 

The Beginning

Een andere afstudeerder kalkte met witte verf op de muur in de ENCI-hal van Maastricht: “Alles versmalt als ik er woorden aan wijd.” En zo is het ook. De maquettes van gebouwen, boekjes, films, illustraties en die beschilderde lamp. Je moet The Beginning gewoon elk jaar zien. 

Cluster Fuck

En dat geldt ook voor de bijbehorende expositie Cluster Fuck in het Stuers-gebouw aan de Kruisherengang in het centrum van de stad. Het is voor het laatst dat afgestudeerde studenten van de opleiding Autonome Beeldende Kunst hier hun eindwerk laten zien. Dit jaar zijn dat 23 studenten. En hier lopen ook de andere 2 prijswinnaars rond. 

Academie op wielen

Zij bouwden samen aan een academie op wielen omdat dit de laatste keer is dat afstudeerders hun werk tonen in het krakende doorleefde gebouw. Dat afscheid raakt veel studenten. En daarom bouwden Jeen Ventje en Fien van der Vleugel een academie op wielen op de begane grond van het Stuers-gebouw. Het is een enorm houten gevaarte geworden met grote houten wielen, een orgel, drumstel, keukentje en een allemaal gevulde vuilniszakken. 1 nadeel: het bouwwerk past onmogelijk door de deur.  

Mique Eggermontprijs

Onder de luifel van deze rijdende academie snijden 4 studenten gember en knoflook. Ze roeren in grote soepketels. Deze academie op wielen is het afstudeerwerk van Jeen Ventje (22). Op 3 juli viel hij hiermee in de prijzen. De jury vindt dat Jeen de grenzen van de academie letterlijk laat vervagen met zijn rauwe installatie van hout en muziek. 

Soep

Jeen maakte dit de rijdende academie met de tweedejaars Tycho Schrijen (22), Fien van der Vleugel (21) en derdejaars Tessa Guichelaar (23). “Het is nu even 1 chaos”, lacht Fien. “Zo gaat het hier altijd. Alles is 1 grote soep. Maar van deze soep krijg je wel een lekker warm gevoel in je buik. Dat is ook kunst.”  

Duurzaamste student

Ook Fien sleepte een prijs in de wacht met deze academie op wielen. Ze is uitgeroepen tot de groenste en duurzaamste student van Zuyd omdat het haar idee was het gevaarte van afval te bouwen. Maar waarom afval? “Je moet als kunstenaar roeien met de riemen die je hebt.” Ze proeft even van de soep en laat de anderen ook proeven.  

Straat als atelier

“Doordat dit gebouw verdwijnt, vallen tijd en ruimtes weg. Niets is zeker”, vertelt ze. “Daarom moeten jonge kunstenaars pakken wat ze pakken kunnen ook als het om materialen gaat. Van alles kun je kunst maken.”  

Trash of treasure 

Jeen: “Als dit atelier straks verdwijnt, kunnen we misschien ook kunst maken op straat. Dan is de straat ons atelier via deze academie op wielen. Als er problemen zijn, gaat het erom hoe je ermee omgaat.” Fien knikt en vertelt dat alles zo snel verandert in de wereld. Jeen knikt: “En de een zijn trash is de ander zijn treasure.” 

Schermtijd, sigaretten en geweld

Maar Cluster Fuck laat meer zien. In 1 ruimte word je omsingeld door beeldschermen. Misschien wil de maker wel dat je je nu extra bewust wordt van je schermtijd. In een andere kamer liggen platgetrapte sigaretten op de grond. Weer ergens anders hangen geheimzinnige doeken of bijvoorbeeld illustraties over seksueel geweld. En op de wc ligt allemaal stro. Niemand vindt het raar.  

Boeiend begin

Het Stuers-gebouw én de ENCI zijn prachtige decors voor de kunstwerken van de afstudeerders. Maar zelfs als die muren er niet zouden zijn, weten de afgestudeerde kunstenaars en prijswinnaars je te boeien. En dat is precies ‘the perfect beginning’ voor een leven als kunstenaar!