Vind wat je zoekt binnen Zuyd Hogeschool

In dit actieonderzoek werkt lectoraat Sociale Integratie samen met het Jonge Ouders Project (JOP)- team aan verbetering van de dienstverlening aan jonge en kwetsbare ouders. De projectgroep is ingebed in een breder netwerk van o.a. Kansrijk van Start Heerlen, ervaringsdeskundige jonge ouders, experts vanuit NCJ, JSO, FIOM, Erasmus Universiteit School of Health, Policy & Management, Fontys Hogeschool Pedagogiek en Zuyd Academie voor Verloskunde. Gemeenschappelijke intenties in dit netwerk zijn adequaat ouderschap en een kansrijke ontwikkeling van kinderen. Het vierjarige actieonderzoek is gestart in april 2021 en wordt gefinancierd met subsidie van ZonMw vanuit het programma onbedoelde zwangerschap en kwetsbaar (jong) ouderschap.

Een onderzoek naar de samenwerking van Partners in Welzijn en huisartsenpraktijk de Baandert.

Dit project onderzocht met financiering van ZonMW (COVID-19 programma) hoe samenlevingsopbouw ten tijde van een pandemie vorm krijgt. De resultaten laten zien dat de eerste focus van het opbouwwerk met name gericht was op het beschermen en ondersteunen van burgers. Opbouwwerkers probeerden zo veel als mogelijk behoeften van buurtbewoners in beeld te krijgen en op te pakken. Met een ‘wat-kan-wel attitude’ hebben ze zich onvermoeid en met een beproefd instrumentarium ingezet om voor buurtbewoners zichtbaar aanwezig en van dienst te zijn. Daarnaast hebben ze met gebruik van digitale tools en binnen de beperkingen van de maatregelen processen om tot gemeenschapsvorming te komen gestimuleerd en hebben ze informele en formele initiatieven met elkaar verknoopt, de tweede en derde kerntaak van het opbouwwerk. Ondanks dat Covid-19 aanvankelijk onderlinge solidariteit en helpende handen op gang bracht, concluderen wij dat ten tijde van de Covid-19 pandemie gemeenschapsprocessen om diverse redenen onder druk zijn komen te staan. Een punt van zorg en een belangrijke opgave voor het opbouwwerk, om het samenleven na Covid-19 van een impuls te voorzien. Op basis van deze bevindingen zijn diverse aanbevelingen aan opbouwwerkers gedaan.

In revalidatie-behandelteams zijn de ergotherapeuten de ‘primus inter pares’ in het adviseren van hulpmiddelen ter ondersteuning van dagelijkse activiteiten. Do-It-Yourself (DIY) technologieën, zoals 3D-printen, waarmee je zelf hulpmiddelen kan ontwerpen, maken en aanpassen bieden nieuwe mogelijkheden om tot maatwerk producten te komen. Hoe verloopt het proces, van idee tot in gebruik name? Welke competenties hebben ergotherapeuten hiervoor nodig, welke onderdelen kunnen zij zelf doen en voor welke onderdelen is samenwerking met en/of ondersteuning van 3D print experts nodig? Hoe kan 3D-printing in het revalidatieproces worden ingebed en welke medische, juridische, financiële en ethische aspecten spelen daarbij een rol? Welke materialen, printtechnieken zijn beschikbaar en welke mogelijkheden zijn er om 3D ontwerpen van hulpmiddelen te maken? Vele vragen die deel uit maken van de projectvraag: ‘Hoe maken we als ergotherapeuten DIY-technologie, zoals 3D printen, tot een integraal onderdeel van onze praktijk en op welke wijze werken hierbij samen met 3D print experts om met onze cliënten tot maatwerk-hulpmiddelen te komen?’

In dit living lab staat participatie en vitaliteit van kinderen met en zonder beperkingen centraal. Doel is een duurzame samenwerking rondom dit thema met partners in de regio. Interprofessioneel onderwijs speelt hierin een centrale rol. Samen met partners uit de regio willen we de thematiek van dit living lab verder specificeren en samenwerken in projecten waarin praktijk, onderwijs en onderzoek samen optrekt.

Krachttraining helpt om zowel acute als overbelastingsblessures te voorkomen – in het laatste geval zelfs met vijftig procent. Toch zijn er jaarlijks nog zo’n 3,5 miljoen sportblessures in Nederland. In samenwerking met fysiotherapeuten, de atletiekunie en verschillende docenten en studenten is daarom ICaptur ontwikkeld.

Kunst en cultuur maken essentieel deel uit van een mensleven. Dat mag niet wegvallen wanneer je naar een verpleeghuis verhuist. Bij klassieke kunst kan een kijker enkel vanaf een afstand observeren en interpreteren. Interactieve kunst mag worden aangeraakt. Je kan experimenteren en uitproberen. De betekenis wordt gevormd tijdens de interactie. Dit werkt drempelverlagend en opent mogelijkheden voor ouderen met dementie. Het project ‘interactieve kunst in de ouderenzorg’ onderzoekt hoe je samen met ouderen die aan dementie lijden een interactieve kunstinstallatie ontwikkelt, en evalueert hoe de ouderen op de installaties reageren

Mensen met een verworven neurologische aandoening (bijvoorbeeld volwassenen na een beroerte), moeten bewegingen vaak opnieuw leren en verbeteren om weer zelfstandig te kunnen functioneren. Dit proces van motorisch leren is complex en multifactorieel.

Mensen die een beroerte hebben gehad moeten vaak motorische vaardigheden opnieuw leren. Dit kan op veel verschillende manieren. In dit project werd onderzocht hoe de onbewuste motorische leerstrategieën analogie leren, foutloos leren en observationeel leren toegepast kunnen worden en welke ondersteunende technologieën ingezet kunnen worden om het lopen bij cliënten na een beroerte te verbeteren.

Bij het stimuleren van voldoende lichaamsbeweging van ouderen in zorginstellingen is het belangrijk om goed zicht te krijgen op de wensen en voorkeuren van de ouderen zelf. Voor dit doel is de MIBBO ontwikkeld.

Na een beroerte moeten patiënten veel bewegingen opnieuw aanleren. Samen met de fysiotherapeut oefent de patiënt deze bewegingen tijdens de therapie. Voor een snelle en duurzame revalidatie is het van belang dat de patiënt die bewegingen ook thuis oefent. In het project ‘De kracht van het onbewuste leren 2.0’ is veel kennis opgedaan over de beste manier van leren.

Mensen met neurologische en geriatrische aandoeningen ervaren vaak problemen op het gebied van bewegen. Fysiotherapeuten in de eerste lijn zijn vaak op zoek naar kennis en tools die hen helpen om deze doelgroepen optimaal te ondersteunen. Het aanleren en verbeteren van bewegingen wordt motorisch leren genoemd. De huidige kennis op gebied van motorisch leren is vooral gericht op de theorie. Het doel van dit project is om fysiotherapeuten te helpen om deze grote hoeveelheid theoretische kennis en daarnaast de veelal standaard benaderingen te vertalen naar een goed onderbouwde gepersonaliseerde aanpak.