Ontdek ons onderzoeksportfolio

Een onderzoek naar een optimale inzet van virtuele omgevingen bij mensen met EMB

Co-creatie is het sleutelwoord van het Brightlands innovation programma Limburg Meet (LIME), waar de Provincie Limburg, Zuyd Hogeschool en de Universiteit Maastricht samen werken aan ‘slimmer meten en efficiënter data verzamelen voor betere zorg’.

Het kunnen aanbieden van telerevalidatie brengt een aantal voordelen met zich mee. Het levert tijdswinst voor zowel de behandelaar als de cliënt en men kan met minder personele inzet dezelfde kwaliteit leveren. Er is minder belasting voor cliënten door de vermindering van reizen . Daarnaast wordt zelfmanagement gestimuleerd. Het inpassen van telerevalidatie in de reguliere processen vormt echter een uitdaging.

Technologie wordt steeds vaker ingezet om bij te dragen aan efficiëntere inzet van schaarse menskracht in de zorg. In het project Teledoc evalueren we bijvoorbeeld hoe de deskundigheid van artsen en specialisten op afstand kan worden ingezet in verpleeghuizen zonder verlies van kwaliteit van zorg.

Voor professionals, ondernemers of andere partijen die vragen of ideeën hebben over meten in de zorg, is het vaak moeilijk om toegang te krijgen tot kennis, faciliteiten of samenwerkingspartners. Daarom hebben we LIME in het leven geroepen: een team van experts met verschillende achtergronden (zorg, ICT, techniek, business) staat voor u klaar.

Technology in Healthcare Education (THE!) is een grensoverschrijdend project waarbij studenten worden opgeleid voor de zorg van de toekomst. Het doel van dit Euregionale project is om studenten van verschillende onderwijsinstellingen op HBO en middelbare schoolniveau met elkaar samen te laten werken aan het ontwikkelen en testen van technologie voor zorgtoepassingen. Het doel hiervan was om studenten over de grenzen van hun eigen vakgebied maar ook over de fysieke grenzen van hun eigen land te leren kijken om bewust te worden van werk- en baanmogelijkheden in het buitenland.

In revalidatie-behandelteams zijn de ergotherapeuten de ‘primus inter pares’ in het adviseren van hulpmiddelen ter ondersteuning van dagelijkse activiteiten. Do-It-Yourself (DIY) technologieën, zoals 3D-printen, waarmee je zelf hulpmiddelen kan ontwerpen, maken en aanpassen bieden nieuwe mogelijkheden om tot maatwerk producten te komen. Hoe verloopt het proces, van idee tot in gebruik name? Welke competenties hebben ergotherapeuten hiervoor nodig, welke onderdelen kunnen zij zelf doen en voor welke onderdelen is samenwerking met en/of ondersteuning van 3D print experts nodig? Hoe kan 3D-printing in het revalidatieproces worden ingebed en welke medische, juridische, financiële en ethische aspecten spelen daarbij een rol? Welke materialen, printtechnieken zijn beschikbaar en welke mogelijkheden zijn er om 3D ontwerpen van hulpmiddelen te maken? Vele vragen die deel uit maken van de projectvraag: ‘Hoe maken we als ergotherapeuten DIY-technologie, zoals 3D printen, tot een integraal onderdeel van onze praktijk en op welke wijze werken hierbij samen met 3D print experts om met onze cliënten tot maatwerk-hulpmiddelen te komen?’

In dit living lab staat participatie en vitaliteit van kinderen met en zonder beperkingen centraal. Doel is een duurzame samenwerking rondom dit thema met partners in de regio. Interprofessioneel onderwijs speelt hierin een centrale rol. Samen met partners uit de regio willen we de thematiek van dit living lab verder specificeren en samenwerken in projecten waarin praktijk, onderwijs en onderzoek samen optrekt.

Kunst en cultuur maken essentieel deel uit van een mensleven. Dat mag niet wegvallen wanneer je naar een verpleeghuis verhuist. Bij klassieke kunst kan een kijker enkel vanaf een afstand observeren en interpreteren. Interactieve kunst mag worden aangeraakt. Je kan experimenteren en uitproberen. De betekenis wordt gevormd tijdens de interactie. Dit werkt drempelverlagend en opent mogelijkheden voor ouderen met dementie. Het project ‘interactieve kunst in de ouderenzorg’ onderzoekt hoe je samen met ouderen die aan dementie lijden een interactieve kunstinstallatie ontwikkelt, en evalueert hoe de ouderen op de installaties reageren

Mensen met een verworven neurologische aandoening (bijvoorbeeld volwassenen na een beroerte), moeten bewegingen vaak opnieuw leren en verbeteren om weer zelfstandig te kunnen functioneren. Dit proces van motorisch leren is complex en multifactorieel.

Mensen die een beroerte hebben gehad moeten vaak motorische vaardigheden opnieuw leren. Dit kan op veel verschillende manieren. In dit project werd onderzocht hoe de onbewuste motorische leerstrategieën analogie leren, foutloos leren en observationeel leren toegepast kunnen worden en welke ondersteunende technologieën ingezet kunnen worden om het lopen bij cliënten na een beroerte te verbeteren.

Na een beroerte moeten patiënten veel bewegingen opnieuw aanleren. Samen met de fysiotherapeut oefent de patiënt deze bewegingen tijdens de therapie. Voor een snelle en duurzame revalidatie is het van belang dat de patiënt die bewegingen ook thuis oefent. In het project ‘De kracht van het onbewuste leren 2.0’ is veel kennis opgedaan over de beste manier van leren.